Il Grandi Bianchi is een fokker van de berghond van de Maremmen en Abbruzzen.

Begonnen om gewoon een Maremma te nemen als huishond met een mogelijke intentie om in de toekomst is een nestje te fokken, is dit inmiddels uitgegroeid tot een serieuze aangelegenheid. Door de liefde voor het ras en natuurlijk mijn eigen Maremma  genaamd Zoë, ben ik gaan lezen en informeren wat het in hield om een professionele fokker te worden.

Nadat de regels van de Raad van Beheer bekend waren voor een stamboom en vanwege de lidmaatschap van de rasvereniging ook kennis te hebben genomen van deze regels, is de start van het fokken begonnen met een van de eerste vereiste. De vereisten zijn 2 showresultaten van minimaal ZG (zeer goed) en dat de hond geröntgend is met als resultaat een HD-A, B of C.

Eerste officiële show in september 2006, de kampioenschapsclubmatch van de rasvereniging. Het resultaat een ZG en de 3e plaats, geheel tevreden want dat was het minimale wat ze moest behalen. We konden verder. Nog maar voor 2 shows ingeschreven. Je weet immers maar nooit wat de keurmeester zal gaan zeggen.

November 2006 naar Amsterdam, de Winner. Deze show was toch al een stuk serieuzer dan de clubmatch. Door het advies dat ik had gekregen van een lid van de vereniging over de lijn waarmee ik haar showde en de kleding die ik droeg had ik me voor Amsterdam al aangepast. Nette kleding aan en aldaar snel een showlijn gekocht en een band voor om mijn arm om het nummer makkelijk te kunnen dragen. Ze wist een U (uitmuntend) binnen te halen en wist de reserve kampioenspunt binnen te halen. Vol trots naar huis met als enige opmerking die de keurmeester mij gaf was dat ze iets te zwaar was en dat was te zien in haar gangwerk. Mooi dat wordt dus diëten. De volgende dag naar de dierenspeciaalzaak om goede brokken te halen voor honden met overgewicht. We hadden maar 3 weken om wat resultaat te bereiken, dus speciale voeding en zeer weinig hondensnoepjes of andere lekkernijen.

December, op naar Wijchen, voor de 3e show. De keurmeester was tevreden en gaf haar een U en gaf haar tevens de BOB titel (Best of Breed). Voor het eerst de erering in, beide geen ervaring. Zij totaal onder de indruk, volledig schuin hangend in de lijn en laag bij de grond door de ring. Of ze wilden schreeuwen, IK WIL HIER WEG. Helaas we mogen de ring weer net zo snel verlaten als dat we er in zijn gekomen.

Daar we beiden aardig het showvirus te pakken hadden ben ik haar toch maar voor meer shows gaan inschrijven. Ze vindt het inmiddels zo leuk dat we 2 tot 3 shows per maand doen. En nog steeds staat ze uitermate ongeduldig van de woonkamer naar de voordeur te dartelen op de ochtend dat we naar een show moeten.

Door de goede resultaten van de shows besloten dat het hoog tijd werd voor de volgende stap om het fokken mogelijk te maken. De HD-foto. De fokker (Peter en Rhoda) gemaild of het ook bij hun dierenarts kon, zij waren immers goed tevreden over hem, en ze vroegen het wel even na bij hun dierenarts of hij het ook voor Nederland kon doen (zij wonen immers in België), geen probleem. De dierenarts gebeld en een afspraak gemaakt. Op zaterdag 16 juni 2007 erna toe. Was er iets te vroeg maar dat was geen probleem ik kon doorlopen. Ze had niet eens in de gaten dat we bij de dierenarts waren, zo ontspannen liep ze rond te snuffelen. De foto’s maken viel allemaal mee. Daarna even naar Peter en Rhoda, bij praten en iets drinken voordat we weer naar huis reden. En Zoë kon weer even tijd doorbrengen met haar moeder Ela en zus Lucca. Ongeveer een maand later is het resultaat van de foto bekend: het is HD-A, super geen obstakels om verder te gaan.

Op advies van andere fokkers die ik op shows sprak ben ik een kennelnaam gaan aanvragen. Als je een kennelnaam kunt krijgen moet je het doen, werd me verteld. OK, dan ga ik het formulier downloaden. En dan, je kunt maximaal 5 namen invullen op het aanvraagformulier, wat ze adviseren te doen zodat ze door kunnen gaan als een naam afgewezen word en op die manier kost het je minder geld. Vijf namen, klinkt makkelijk, maar ik wilde het wel in de Italiaanse taal, immers daar komen de Maremma's vandaan. Naar de winkel en even een eenvoudig woordenboekje Italiaans kopen (achteraf gezien had ik beter een goede kunnen kopen, want die had voorkomen dat er nu een taalfout zit in mijn kennelnaam – het had moeten zijn i Grandi Bianchi i.p.v. il). Genoeg ideeën maar als ik de vertaling opzocht klonk het toch niet zo mooi als ik hoopte, dus zat ik toch best wel lang op het vinden van 5 namen. Uiteindelijk 5 namen gevonden en de aanvraag verstuurd en dan is het maar wachten, welke naam gaat het worden. Al na 2 maanden kwam het poststuk binnen met de kennelregistratiekaart, en ja hoor het was mijn eerste keus geworden. Zielsgelukkig dat mijn eerste keus was goedgekeurd. Daarmee kon ik uiteindelijk beginnen met de website op te zetten. Het definitieve logo voor de kennelnaam word op dit moment gemaakt maar tot die tijd gebruik ik een foto van Zoë, Lucca en Ela als logo.

In de tussentijd veel aan het zoeken geweest naar een geschikte dekreu voor Zoë en ringtrainingen gaan volgen zodat ze wat makkelijker door de ring rent. De voorkeur gaat uit naar een reu met HD-A of B het liefst geen C. en dan wordt de keuze die al zo enorm klein is nog veel kleiner. De ene stemt eerst toe en trekt zich plotseling terug terwijl je op de papieren zit te wachten, de ander is gecastreerd en andere hebben minpunten die ik niet wil combineren met Zoë of hun stamboom is niet compleet waardoor de pups in een bijlage komen. Of de reu is niet geröntgend en/of niet naar shows geweest en de eigenaren zien het niet zitten om dit te gaan doen. Het vinden van een geschikte reu valt dus enorm tegen, meer dan ik tevoren had kunnen bedenken. Uiteindelijk hebben we er één gevonden. Quintano van Eline Jagtenberg en heeft net als Zoë kampioenstitels. Een andere reu die ik gezien had zou nog opnieuw geröntgend gaan worden, deze is misschien wel geschikt voor de pup die ik zelf houd uit dit eerste nestje. En  nu kan alles voorbereid worden op een nest puppies. Fokaanvraag ingevuld en alle bijlagen toegevoegd en opgestuurd voor de goedkeuring van de rasvereniging. Van alles aanschaffen en deels van Peter en Rhoda te leen krijgen.  Op 20 januari krijg ik het mailtje met de goedkeuring voor Zoë en Quintano. Spannend.... dat zal het allemaal nog zeker gaan worden. In ieder geval is het gelukt om te zorgen dat ze kampioenstitels binnen heeft voordat ze moeder wordt. Toch iets moois om aan de pups mee te geven.